Często słyszę, że
nauka odziera z pocieszających iluzji lub tajemnic, które dodają życiu piękna i
znaczenia. A przecież co jest potężniejszym (już nie wspominając o prawdziwym)
obrazem - gwiazdy jako połyskujące cekinami kryształowe kopuły, czy jako
jaśniejąca maszyneria, która tworzy życie? Nauka nie potrzebuje pobożnych
banałów ani niechlujnych przenośni. Nauka nie odziera wszechświata z wielkości;
zawiłe wzorce stają się tym wspanialsze, im więcej ich się pojawia i im
wyraźniej je widzimy. Nauka prowadzi do powiązań poprzez skalę, od wszechświatów
do kwarków. A my, z naszym żarliwym pragnieniem większej wiedzy i zdolnościami
do jej zdobywania, jesteśmy wystarczającymi szczęściarzami, by znajdować się
wśród całego tego bogactwa.

Original post by Athena Andreadis

Niedawno aresztowano w Arabii Saudyjskiej komórkę Al-Kaidy; w zeszłym roku
zatrzymano olbrzymią liczbę podejrzanych. W sumie, w jednej dużej akcji [w
czerwcu 2008 r.] aresztowano 500 członków Al-Kaidy. Od początku zeszłego roku
aresztowano 700 osób pod zarzutem przynależności do Al-Kaidy. Planowali oni
dokonać spustoszeń na całym świecie, celując w gospodarkę międzynarodową, przez
zaatakowanie pól naftowych Arabii Saudyjskiej i zabijanie członków saudyjskich
służb bezpieczeństwa oraz ludzi cywilnych. Było to w czasie, kiedy wierzyliśmy,
że Al-Kaida w Arabii Saudyjskiej jest niemal całkowicie zniszczona i że
pozostały tylko jej resztki. Wtedy dotarły do nas informacje o aresztowaniach i
musieliśmy na nowo spojrzeć na tę sprawę.

Original post by Turki Al-Hamad

To, co dzieje się w Iranie po wyborach prezydenckich, świadczy dobitnie o początku końca fundamentalizmu w islamskim wydaniu, połączonego z terroryzmem i totalitarnymi rządami. Myśl tę odnajdujemy w artykule Joshua Murawchika opublikowanym w The Washington Post. Co ciekawe, pewne przejawy tego procesu zaobserwowaliśmy już parę lat wcześniej. I to w wielu krajach. W wyborach w Maroko i w Jordanii w 2007 partie islamskie poniosły porażkę. W innych krajach regionu - Pakistan, Indonezja, Liban czy Kuwejt poparcie dla ugrupowań religijnych wyraźnie spadło. W ostatnim z wymienionych krajów, mimo fatwy rzuconej na kandydującą kobietę, partia Islamic Salafi Alliance straciła prawie połowę miejsc w parlamencie.

Original post by Jerzy Szamanowicz

Original post by Andrzej Koraszewski

Duńczycy do swojego rozwiniętego państwa żywią zadziwiającą (nas) rewerencję i czerpią radość z pracy dla aparatu państwowego. Współcześni Duńczycy są dumni ze swoich skłonności do stowarzyszania się i decydowania o wszystkim w ramach wspólnego konsensusu. Dziś 90% obywateli Danii przynależy do przynajmniej jednego stowarzyszenia, zaś przeciętny Duńczyk jest członkiem średnio 3,5 organizacji. Dla porównania, w Polsce osoby pracujące dla co najmniej jednej organizacji stanowią tylko 21% (2002 r.) ogółu i zauważalna jest tendencja spadkowa. Zrzeszanie się jest więc dla Duńczyków sposobem na życie i głównym czynnikiem socjalizującym. Już dzieci, z pomocą rodziców, powołują do życia organizacje, które początkowo przybierają raczej formę kółek hobbystycznych. Z czasem jednak wysuwają oficjalne propozycje i żądania wobec władz.

Original post by PrzemysÅ